ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งที่เคยเสียใจจากความรักครั้งแรกกับผู้ชายคนแรกอย่างรุนแรง
ซึ่งก็ไม่อาจลืมภาพผู้ชายคนนั้นได้
ราวกับมันเป็นรอยสักติดอยู่กับตัวและหัวใจ

เวลาผ่านไปนาน
พอที่น่าจะทำให้คน ๆ หนึ่งหายจากความเจ็บปวด
แต่เธอก็ยังคงจดจำทุกอย่างได้ชัดเจน
ไม่ว่าจะไปไหน ทำอะไร ล้วนมีแต่ภาพเดิม ๆ เข้ามาในหัว
และแม้ไม่ได้ทำอะไร
เธอก็ไม่วายคิดถึงอะไรที่เกี่ยวข้องกับความรักครั้งนั้นได้อยู่ดี

เมื่อมีใครอีกคนเดินเข้ามาในชีวิตเธอ...
ไม่ว่าจะอย่างไร
ก็อดไม่ได้ที่จะเอาเขาคนนั้นไปเปรียบเทียบกับคนเก่า
เธอว่าถึงอย่างไรก็ไม่มีใครแทนที่คน ๆ นั้นของเธอ...

ฉัน...เฝ้ามองรักครั้งใหม่ของเธออย่างหวั่น ๆ
ด้วยความที่ไม่เพียงเธอจะไม่ยอมลบภาพคนเก่า
ออกไปจากสมองแล้ว
กลับยังปล่อยให้ความทรงจำนั้นลุกขึ้นมาบั่นทอนจิตใจตัวเองและใครอีกคนที่รักเธอ

เขา...ผู้ซึ่งเดินเข้ามาในชีวิตเธอ
โดยไม่ได้คิดว่าตัวเองจะมาทดแทนใคร
ได้แต่รอเวลาที่เธอจะหยุดคิดถึงคนรักเก่า
และเอาเขาไปเปรียบเทียบอยู่ตลอดเวลา

ฉันไม่คิดว่าคนเราควรจะลืมความทรงจำที่เจ็บปวด
การลืมไม่ใช่ทางออกที่ดีนัก
เพราะมันอาจทำให้เราต้องกลับไป
เจอกับสถานการณ์แบบเดิมอีกครั้ง

แต่กลับคิดว่า เราควรจะจำมันไว้
และเก็บมันไว้ในส่วนลึกของจิตใจ
อย่าให้ออกมาทำร้ายตัวเองและคนอื่นได้อีก

และก็เป็นอย่างที่ฉันคิด
ความรักครั้งใหม่ของเธอไปไหนไม่ได้ไกล
เธอไม่เพียงลบภาพคนเดิมไม่ได้
ยังกลับเพิ่มภาพใครอีกคน
เข้ามาในความทรงจำแย่ ๆ ที่เกิดขึ้นใหม่

ฉันว่าไม่แปลก หากเราจะเผลอนึกถึงคนรักเก่าขึ้นมา
ในวันที่ข้างกายเป็นใครคนอื่นไปแล้ว
แต่เราควรแยกแยะว่าไม่มีใครที่เหมือนกัน
ไม่มีคนใหม่ที่เหมือนคนเก่า ไม่มีชีวิตที่ซ้ำรอยเดิมได้ทุกวัน
สิ่งที่คิดถึงเป็นเพียงอดีตแล้วเท่านั้นเอง

ใครคนใหม่คงไม่ดีใจนัก
หากความรักของเขาต้องไปซ้ำรอยกับคนอื่น
และคงไม่ภูมิใจ
หากเธอจะบอกว่าอยากให้เขาเข้ามาเพื่อทดแทนใคร
แม้มันจะเป็นตำแหน่งที่สำคัญที่สุดสำหรับเธอแล้วก็ตาม

ฉันมักได้ยินคนที่ผิดหวังในความรักพูดว่า
“ รักใครไม่ได้อีกแล้ว ”
น่าแปลกที่ฉันกลับไม่เคยคิดอย่างนั้น
เมื่อความรักครั้งหนึ่งกลายเป็นอดีต
ใช่ว่ามันจะเป็นครั้งสุดท้ายในชีวิตเสียเมื่อไหร่...
ฉันรู้สึกว่าความรักไม่ได้มีได้ครั้งเดียว
ต่อให้เป็นรักแท้ก็เถอะ
ฉันเชื่อว่าในชีวิตคนเรามีรักแท้ได้หลายครั้ง
ถ้าเราไม่ปิดกั้นความรู้สึกจนเกินไปนัก

มีใครบางคนผิดหวังจากความรัก
แล้วบอกว่าต่อไปจะไม่รักใครอย่างที่เคย
เคยรักคน ๆ หนึ่งหมดใจ
และต่อไปจะไม่รักใครเต็มที่อย่างนั้นอีกแล้ว
เรียกว่าจะสร้างเกราะขึ้นมาคุ้มกันตัวเอง
หารู้ไม่ว่าไม่เพียงมันจะไม่ใช่เกราะคุ้มกันแล้ว
ยังเป็นกำแพงที่ก่อขึ้นมาเพื่อขังตัวเอง
ให้อยู่กับความทรงจำเดิม ๆ ที่เคยมี
ไม่ยุติธรรมกับใครคนใหม่ที่เข้ามาในชีวิต
ในเมื่อเขาไม่ใช่คนที่เคยทำให้คุณเสียใจ
ทำไมจึงต้องมารับเคราะห์
กับความรักที่ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วยของคุณด้วยเล่า